ఎన్నాళ్ళి నరకయాతన...

మనిషి మారిపోయింది, ప్రేమ ఓడిపోయింది,
కాలం కరిగిపోయింది, మనసు మోడుబారింది...

ఐనా గుండె మంట ఆరలేదే, కంట తడి ఆగలేదే
ఆలోచన ఆవిరవ్వలేదే.. కనీసం ప్రాణమన్న పోలేదే..
యంత్రమన్నా కాదే మనసు నియంత్రించడానికి...
మంత్రమన్నా రాదే మనసుని మాయచేయడానికి....

ఎన్నాళ్ళి నరకయాతన...
ఊపిరికూడా ఉప్పెనలా గుండెకి ఒత్తిడి పెంచుతుంది.
ప్రపంచమంతా చీకటిగా కనిపిస్తుంది.
అందరూ వున్నా ఒంటరిగా అనిపిస్తుంది.
ప్రాణమున్న శవంలా వుంది పరిస్థితి.

నువ్వే నా ప్రాణమని నీకు చెప్పాలనే నా చివరి కోరిక..

ఏం చెప్పాలో, ఎలా చెప్పాలో అర్ధం కావడంలేదు,

నువ్వు పరిచయం అయినప్పుడు.....
నా జీవితంలో ఒక కొత్త వ్యక్తి వచ్చిందని అనుకున్నాను కాని,
నువ్వే నా జీవితం అని అర్ధంచేసుకోలేకపోయాను.
నీ మాటలు ఆలకించానే కాని,
అందులోని మాధుర్యాన్ని ఆశ్వాధించలేకపోయాను,
నీతో గడిన ప్రతిక్షణం ఆనందించానే కాని,
దూరమైతేగాని ఆ క్షణాల విలువ తెలుసుకోలేకపోయాను.
సిగ్గువిడిచి నీ ప్రేమను తెలిపినప్పుడు ఆహ్వానించలేకపోయా కాని,
నీ జ్ఞాపకాలు ఒక్కొక్కటే గుండెను కోసేస్తుంటే ఆపలేకపోతున్నాను.
నువ్వు వదిలివెళ్ళిన కొన్నాళ్ళు మరిచిపోయాననుకున్నాను కాని,
నీవులేని జీవితంలో నన్ను కోల్పోయానని గుర్తించలేకపోయాను.
నలుగురితో వుంటే, నవ్వుతూ వుంటే ఒంటరితనాన్ని,విరహాన్ని అధిగమిస్తాను అనుకున్నాను కాని,
నువ్వు లేకపోతేనే అది ఒంటరితనమని, నువ్వు దూరమైతేనే అది విరహమని గ్రహించలేకపోయాను.

ఈ క్షణం నువ్వు తిరిగిరావాని తెలిసినా, నువ్వు లేని నా జీవితం శూన్యమని తెలిసినా,
నేను పడే ఈ బాధే ప్రేమని, నేను దూరం చేసుకున్న నువ్వే నా ప్రాణమని నీకు చెప్పాలనే నా చివరి కోరిక...... 

ప్రతి భిందువులోను నీ రూపే ప్రతిభింభిస్తుంది.

రెప్పలు చాటున దాగిన అందంతో....
పెదవుల మాటున దర్శించిన దరహాసంతో....
చూసిన నిన్ను వర్ణిద్దామంటే మనసు మాటని మౌనం కప్పేస్తుంది....
రాసిద్దామంటే  భిడియమేదో అక్షరాన్ని ఆపేస్తుంది...

ఆశగా అడగగా మౌనం మన్నించి, భిడియాన్ని బంధించగా
హృదయబృంధావనం నుండి విరిసిన ఒకే ఒక్క భావపుష్పం
(నీ వికాసిత నయనాలతో నా మనసుని రమించిన ఓ చెలి,
ఒక్క సారి నీ మనొశికరం నుండి నా ప్రేమ సెలయేరుని జారనివ్వు....
ఆ ప్రేమజలపాతపు హోరులో నా గుండెచప్పుడు విను,
క్షణంకో కోటిసార్లూ నీ పేరే స్మరిస్తుంటుంది,
ప్రతి భిందువులోను నీ రూపే ప్రతిభింభిస్తుంది.)

ఇది ప్రేమేనా?

ఆలోచనలను ఆక్రమించావు,
మనసుని మాయ చేశావు,
కనులను కప్పేశావు,
మాటను మౌనం చేశావు,

ఇది ప్రేమే కదా..

ఆలోచనలు ఆక్రమించావు ఆవేదనతో,
మనసుని మాయ చేశావు మోసంతో,
కనులని కప్పేశావు కన్నీటితో,
మాటను మౌనం చేశావు మరణంతో

ఇది ప్రేమేనా?

చల్లని మీ స్పర్శకై తిరిగి పరితపిస్తూ

 మేఘం వర్షించలేదంటే నీరు లేదని కాదు
మనసు స్పందించలేదంటే ప్రేమ లేదని కాదు
చల్లని స్పర్శ ఏదో తమని తాకలేదని అర్ధం..

మాట పెదవి దాటలేదంటే గొంతు మూగబోయింది అని కాదు
కవిత కలం దాటలేదంటే మనసు మౌనమయింది అని కాదు
అసహనపు భావనేదో మనసుని కప్పేసిందని అర్ధం..

మనసుపై ఆ ముసుగుని తొలగిస్తూ....చల్లని మీ స్పర్శకై తిరిగి పరితపిస్తూ
                                                                             
                                                                                     మీ....
                                                                            (మనసులో కురిసిన వెన్నెల)

నేను రోధిస్తుంటే కనులనుండి జారిపోతావని గ్రహించలేక....

ప్రేమ ఎడారిలో ప్రయాణించాను, నీ చిరునవ్వులని చూసి....
అవి కవ్వించి...మోసంచేసే ఓయాసిస్సులే అని తెలియక.

ప్రతిక్షణం నీకోసం గడిపేశాను నీ ఓరచూపులు చూసి...
అవి మురిపించి...గుండెను కాల్చే జ్వాలలని గుర్తించలేక...

నన్ను విడిచిపోని నీడవని చెబితే ఆనందించాను...
ఆనందపు వెలుగులో తోడుండి...ఒంటరితనపు చీకటిలో విడిచిపోతవని ఆలోచించలేక....

స్వచ్చమైన కన్నీటి లాంటి ప్రేమ నీదంటే పొంగిపోయాను....
గుండెకు చిచ్చుపెట్టి, నేను రోధిస్తుంటే కనులనుండి జారిపోతావని గ్రహించలేక....

నీ గుండెలో చోటిస్తానని నా మనసుని దాచుకున్నావు...
ఇప్పుడు ఊపిరాడనీకుండా బయటపడనీకుండా బంధించి...నవ్వుకుంటున్నావా...

మనసుని......జీవాన్ని.....జీవితాన్ని కోల్పోయిన....నన్ను చూస్తూ.....